خاطرهای در درونم است

چون سنگی سفید درون چاهی.

سر ستیزبا ان ندارم

توانش را نیز:برایم شادی است واندوه

در چشمانم خیره شود اگر کسی

ان راخواهد دید.

غمگین تر ازانی خواهد شد

که داستانی اندوه زاشنیده است

می دانم خدایان انسان را

بدل به شیئی می کنند بی انکه روح راازبرگیرند.

ت نیز بدل به سنگی شده ای در درون من

تا اندوه را جاودانه سازی.

تنها یک جاده برایم مانده  تنها یکی : از پنجره به پرتگاه

تقدیم به سه تا از دوستان عزیزم