| تبليغات | X |
با گرامي داشت ياد سه شهيد اهورايي 16 اذر و قتل هاي پاييزي (تقديم به فروهر وپروانه اش):
روزهاي سياهي درپيش است.دوران پرادباري كه( گرچه منطقا )عمري دراز نمي تواند داشته باشد.از هم اكنون نهاد تيره خود رااشكار كرده است واستقرار سلطه خود را برزمينه اي از نفي دموكراسي نفي مليت ونفي دستاوردهاي مدنيت وفرهنگ وهنر مي جويد....
پس نخستين هدف نظامي كه هم اكنون مي كوشد پايه هاي قدرت خود را به ضرب چماق ودشنه استحكام بخشد و نخستين گام رابا به اتش گشيدن كتاب خانه ها و هجوم علني به هسته هاي فعال هنري برداشته كشتار همه متفكران و ازاد انديشان جامعه است...
اكنون ما در استانه طو فاني رونده ايستاده ايم.باد نماها ناله كنان به حركت در امده اند وغباري طاعوني از افاق بر خاسته است.مي توان:
به دخمه هاي سكوت پناه برد. ميتوان زبان در كام وسر در گريبان كشيد تا طوفان بي امان بگذرد....
اما رسالت تاريخي روشنفكران پناه امن جستن را تجويز نمي كند.
از یادداشت های منتشر نشده احمد شاملو(مرداد۵۸)